Zo woon ik

Zijn appartement heeft een stijl die het beste is te omschrijven als hotel-chic. Bertel: ‘Ik heb niet een bepaalde smaak. Mijn interieur is een mix van wat ik mooi vind. Belangrijk is dat het niet te vol staat, dat ik me hier thuis voel en tot rust kan komen.’ 

Bertel vervolgt: ‘De eetkamer is barok. Theatraal zwart behang op de muur, de stoelen, via Marktplaats op de kop getikt, zijn hoogglans zwartgeverfd en opnieuw bekleed. De tafel is een verhaal apart. Ik heb een studio voor interieurvormgeving en deze tafel had ik voor een klant besteld die er vanaf zag. Het is een kersen exemplaar, ik heb hem zwart geverfd en laten bekleden met zwartgeverfd slangenhuid. De lamp boven de tafel is een eigen ontwerp. Dat geldt trouwens voor alle lampen in huis.’

Levendig en warm
Hele strakke designhuizen zijn volgens Bertel te kil. ‘Huizen waar het lijkt alsof er niet geleefd wordt, vind ik zo onpersoonlijk. Zo ben ik niet. Hier moet het goed zijn, het moet hier kloppen. Dat betekent voor mij dat ik hier echt thuiskom en kan ontspannen. De woonkamer is wat strakker ingericht dan de eetkamer. Een moderne bank, een strak tv-meubel, veel zwart-wit tinten. Door de goudkleurige gordijnen en de klassieke visgraatvloer is het toch niet kil geworden. Zeker zo’n vloer zorgt ervoor dat het levendig en warm blijft.’

Concessies
Bertel omringt zich graag met mooie dingen, daar wordt hij vrolijk van. ‘Maar dat betekent niet dat het allemaal duur moet zijn. Ik ben thuis niet zo van de merken,’ verklaart hij. ‘Een designbank vind ik prachtig hoor. Maar die gaat tien jaar mee en dat wil ik niet. Ik verander graag en wil over twee jaar gewoon een nieuwe bank kunnen kopen. Het moet vluchtig blijven, anders heb ik het gevoel dat ik vast zit. En ik vind het geen probleem om concessies te doen. De goedkope keuken is zo’n concessie, het luxe granieten aanrechtblad en kookunit zorgen er voor dat het plaatje weer klopt.’

 

Klik hier voor nog meer 'Zo woon ik'.